Leibdinggut, n.
Leibdinggut, n.
wie Leibding (I)
-
[d. Witwe soll] niessen ... den halben teil der ander ligenden guͤter ..., also das si derselben libding guͤter deheinen gewalt sol haben zů verendern1454 Niedersimmental 47 Faksimile
- 1469 SchweizId. XIII 534 Faksimile
-
sy sol ouch das libdinggut in eeren haben vnd das nit vertriben noch verendren, die wil einer wydem nüeßtvor 1556 ZSchweizR. 9 (1861) RQ. 63 Faksimile
-
libding gůt oder pfrůnden oder den můßhafen1581 BernStR. VII 1 S. 444 Faksimile
- 1620 ZSchweizR. 9 (1861) RQ. 89f. Faksimile