abmahnen

nd. afmanen
I mahnend fordern
I 1 einklagen
  • dat de van R. deme F. mit deme tobrokenen breve ... nen gheld afmanen en moghen
    1368 HannovUB. 466 Faksimile
  • we desse bref heft myt H.T.'s willen ... de mach dessen vorscreven tzummen pennynge affmanen sunder weddersprake
    1368 MecklUB. XVI 346 nr. 9797 Faksimile
  • wat se van tolne rede uthgeuen hadden, de se vnsen amptlüden wedder affghemaned hebben
    1447 DithmUB. 36 Faksimile
  • worde de doetslager ... voervluchtich ... so machmen de bote ende broke afmanen em ende synen vrenden
    1448 Ommelande/Richth. 322 Faksimile
  • dat dannoch die bloitbewandten oren doden alleine von L. Wordeman afmanen und affordern wolden
    1544 JbOldenb. 15 (1906) 202 Faksimile
  • sulch gelt abmanen
    oJ. Privatbrf. I 393
  • GarzStB. 67 [und öfter, insbesondere nd.] Faksimile
  • NijmegenStR. 422 Faksimile
I 2 befragen
II warnen, abraten
III von einem Amt abberufen