anersterben
anersterben
bdv.:
aufersterben
I
durch jemandes Tod zufallen, im Erbwege an jemanden fallen
-
svelk knecht ... ene vormuntscap an irstirft1224/35 (Hs. 1369) SspLR. II 33 Textarchiv: SspLR. II 33
-
das ein aigen anerstirbet1237 ÖLR. Art. 21 Faksimile
-
der zehent .. der mich anerstarben ist von meinem bruder1326 Altötting/Rockinger
- 1327 BreslUB. 109 Faksimile
-
die guͤter, die mich anerstarben sint von vaͤter und von müter1363 OÖUB. VIII 158 Faksimile
- 1380 Halle/Lasch,NdStB. 60 Faksimile
-
anerben odir anersterben1421 CDRhMos. IV 240
- TirolLO. 1532 III Tit. 34 Volltext (und Faksimile)
- 1575 GrW. III 706 Faksimile
-
dafern ... einem ... von ... anverwandten ... etwas andersterben oder vermacht wurde1691 BaselRQ. I 2 S. 630 (nr. 426) Faksimile
II
mit persönlichem Subjekt
- 1318 StraßbUB. III 274 [und öfter]
-
wan ein kint 14 jor alt wurt, dut im sin anherstorben vogt unrecht und bringt das fur meister und rat, so mag es einen andern vogt nemen, wan es wil, der ein biderbeman ist, [also das meister und rat erkennent, das er damit versorgt sy, und mag im sin recht ouch behalten sin, als vorstot.]oJ. StraßbUB. IV 2 S. 117 Faksimile (PDF)