blickend
blickend
blicken, blieken, blikend, blygen, bli(j)chend, bleygend, bleyekend, nl. blijcken, blickend, fries. blikand
I
-
levendighe blikende erven1300 DortmStat. 128 Faksimile
-
wettelycke blyckende geboorteoJ. Kennemerland 382 Faksimile
II
sichtbar, offensichtlich
-
eyn bloitruyst off eyne blygen daitum 1250 NrhArch. 1 (1832) 253 Faksimile
-
de vulnere aperto sive lesione que blichendait dicitur1258 Lacomblet,UB. II 245 Faksimile
-
dat hey hedde blikenden schin efte eynen gychtighen munt1300 DortmStat. 142 Faksimile
- 1324 Ennen,QKöln I 180 Faksimile
-
mit blutrenninghe oder mit anderen blikenen schine1325 WestfLR. p. 41 Faksimile
-
dat he zu der vrisscher dait of op den blichenden schyn kumpt1375 Lacomblet,UB. III 668 Faksimile
- 1409 OstfriesUB. II 713 Faksimile
-
tho rechte ... andtwurdten up ehr blickenschin1412 Engelke,GogerichtDesum 58 Faksimile
- 1500 SiegburgWQ. 36 Faksimile
- 1553 Engelke,GogerichtDesum 58 Faksimile
- OYLR.1559 124
-
anghesproken mit eme blikenden schineoJ. DortmStat. 67 Faksimile
-
offene wunde off bleygende daitoJ. GrW. II 741 Faksimile
-
den man dan up blykender daet vendeoJ. NrhArch. 1 (1832) 104 Faksimile
-
met blickende aenschijnoJ. Stallaert I 258 Faksimile
- GrRA.⁴ II 182 Faksimile
- GrRA.⁴ II 197 Faksimile
- GrRA.⁴ II 521f. Faksimile
- Schröder-Künßberg⁷ 857 Faksimile
- ZWortf. 1 (1900/01) 83
III
blitzend, gezückt
-
waiffengeschry, gerouffte ader blichende metzer1482 SiegburgWQ. 103 Faksimile