2Bruch
2Bruch
nd. bro(o)k, bruk, Nebenform Plural brucher
Sumpfwald, sumpfiges Gebüsch
Sumpfwald, sumpfiges Gebüsch
-
terram quandam que dicitur brok1258 WolfenbüttelLHArch.
-
broke dar me bernetorf vtgreft1334 Mensing
- 1375 BremUB. III 433 Faksimile
- 1391 CDPruss. IV 131 Faksimile
- 1536 KielVarb. 89 Faksimile
- 1724 MittKönigsberg 2 (1910) 195