Dingvogt

I Vogt einer geistlichen Grundherrschaft (nur im Rheinland)
  • potestatem aduocatum eligendi, qui proprie in uulgari dinkuoit dicitur
    1144 Laach/Beyer,UB. I 587 Faksimile
  • patronum, qui uuolgo dincuogt dicitur, ab eadem curte exigerent
    1171 Untermosel/Beyer,UB. II 50
  • yconomus, quem uolgo appellant dincvogit
    1207 Eifel/MrhReg. II nr. 1028
  • ut abbas et conventus eiusdem monasterii eligerent, quem vellent defensorem hominum et bonorum suorum, qui vulgo dinkvoit appellatur
    1209 Laach/Beyer,UB. II 288
  • zum irsten synt die scheffen dorch den dinckvogt gefragt worden
    1488 Saar/GrW. II 63 Faksimile
  • den ban solle eyn dinkvoegt doin ader eyn scheffen, dem der dinckvoegt solchs gebeutt
    1561 Saargau/GrW. II 56 Faksimile
  • 17. Jh. Untermosel/SPantaleonUrb. 363 Faksimile
II Vorsitzender des holsteinischen Dinggerichts