fortbringen
fortbringen
I
an Tag bringen, bekannt machen, sprechen
-
den kouf sullen sye thun und luytbarn vor scheppen und in eyme gehegthen dinge dy den kouf vortbrengen vor dy herschaft1386 CDPruss. IV 49 Faksimile
-
soe wye denselven brieve oft diergelijck hyer namaels voortbrochte om yemant daermede te belasten1462 Fruin,Dordrecht I 129 Faksimile
- MnlWB. IX 1176ff.
- Richthofen,WB. 754 Faksimile
II
beweisen
-
wer den andern mit frevel an seine ehre redet mit dissen worten ... und kan ader magk das nicht fortbringen1534 FrankenhausenStR. 485 Faksimile
III
weiter geben, vererben
-
konde er ouch nach sinem tode uff ... sin kind vorth nicht brengen noch vorerben1468 Neumann,MagdebW. 95 Faksimile
IV
vorwärtsbringen, leiten
-
dat closter ... vorbidden ... wor wy dat vortbringen kunnen dar wy des mechtich sin1381 CalenbergUB. VII 96 Faksimile
-
desselben hausshaltung furtbracht in diesen schweren krigssleufften1568 ArchRefG. 8 (1910/11) 291