fortgehen
fortgehen
ags. forðgan
I
von Personen: vorgehen gegen
-
hoe men na der daghinghe voertgaen sal metten gedaeghden1284 CoutGand I 409 Faksimile
II
von Sachen
II 1
weiter gehen, fortdauern
-
dass ich allein die nechste anlage ader steur von huben widerradten und abgewant habe, sonsten wer sie fortgegangen1578 Nostitz,Haushaltb. 204 Faksimile
II 2
(weiter) erben
-
hwanneer deer lawa fallet, so ist riucht, dat hya alle aerst foerdgaed1480/81 JurFris. II 100 Faksimile
-
foerdgongen lawen sint fan fader ende fan moeder oen dat kynd1480/81 JurFris. II 110 Faksimile
- Richthofen,WB. 754 Faksimile
II 2 –
verteilt werden
-
offte dar wes gewunnen worde, so schal dat gewyn vortgan na geborlicheit1473 OstfriesUB. II 18 Faksimile
II 3
rechtmäßig vor sich gehen
-
we ... eynes anderen echte wiff ... nödtoghet, de hefft synen kopp vorbroken, isset dat där nochaftige tüghe synt, de der vrouwen ropent gehoret hebben, men syn dar nene tughe, so ga it vort na rechteum 1400 SchleswStR. 27 Faksimile
-
daß der ratsherr ohne weiteren verzug die strafen liesse im namen des burgermeisters fortgehen1525 Danzig/ZWestpreuß. 39 (1899) 120
II 4
rechtliche Geltung haben
-
kunde dey voirkoper eme an brenghen myt rechte unde myt guden luden, also recht is, ene lose der renthe offte ene betalinghe, dat geet öck vart14. Jh. DortmStat. 56 Faksimile
- PBB. 19 (1894) 381