gange, gänge
gange, gänge
I
von Münzen, Maßen usw. gangbar, üblich, gültig
bdv.:
ganggäbe
-
marc penninghe, der tho Moͧnstere ghinghe unde gheve syn1100 CTradWestf. I 136 Faksimile
-
penninge, die genge unde geve sin1224/35 (Hs. 1369) SspLR. III 40 § 4 Textarchiv: SspLR. III 40
-
geng und geber pfenninge1276 StraßbUB. IV 1 S. 156
-
penninghe ... als ghenghe ende gave sijn1290 HollandOrkB. Suppl. 227
-
umme drizig mark pheninge genger unde geber1318 FrankfUB.(Lau) II 105
-
gelts, ais ghenge ind geyfe1349 SGereonUB. 392 Faksimile
-
genger und gneamer haller1370 SchrBodensee 7 (1876) 118
-
genger, guter und gäber1391 MZoll. I 296 Faksimile
-
groschen, dy genge, gebe und unvorslagin sint1404 RudolstadtStR. 207 Faksimile
-
müntze, so ... genge und lewfftig1500 MittOsterland 5 (1862) 489 Faksimile
-
genger und ganghafftiger moncze1537 SchlesDorfU. 82 Faksimile
-
alsoe denis ieldis als in da land ghinse isoJ. Richth. 426 Faksimile
- MnlWB. II 903 Faksimile
- Stallaert I 520 Faksimile
II
allgemein gangbar
-
he mot de hecken edder dören, de so genge sein, dat sie ein rider up dem perde up- und todoen kan, darvor makenvor 1531 RügenLR. Kap. 101 § 4 Textarchiv: RügenLR. Kap. 101
-
gatter ... geng und gäb1645 Tirol/ÖW. II 236 Faksimile
III
vgl. dän. gangarf Kalkar II 10
Erbschaft, die nach dem Tode der Kinder und Kindeskinder in absteigender Linie fortgeht
Erbschaft, die nach dem Tode der Kinder und Kindeskinder in absteigender Linie fortgeht
-
gange erveoJ. JütLow/Lasch-Borchling II 12