Hüge
Hüge
ahd. hugu; as. hugi, afries. hei, ags. hyge, an. hugr, mhd. hüge, mnd. hoge
I
Jähzorn, Erregung
-
vrwaxt hír aenge nonne sín hei thet híne redíeva berna welle ertha ríuchta dei, sa resze hí achta mercEnde 13. Jh. BrokmerRechtshschr. 15, 5
-
tha hi thet fornom, thet him thi Saxinna hera alle bunden kom, wel was him ande sine hei13. Jh. Richth. 352 Faksimile
II
Erinnerungspfennig, an Zeugen und Schöffen gezahlt
-
daͤrvoer sell die scepen hebben dubbelde hogen1410 UtrechtRBr. I 165 Faksimile
-
sal diegene tot wiens behouf zulcke willecuer ofte transport gepasseert worden, betalen voor die huege een stuver1550 UtrechtRBr. II 393 Faksimile
-
men sall die scepen geven van hogen sonder zegelen 1 out botgen1568 Fruin,KlSteden II 166 Faksimile
- MnlWB. III 505 Faksimile
III
Festlichkeit
-
wener dat dar en nige radman koren wert, de schal dan deme rade enen guden höghen dôn ... up deme radhuse1353 Fock,RügPommG. III 104 Anm.
-
gegeven den spelluden, de da spelede(n) vor dem rade, alß se holden st. Peters hoͤghe 3 sch.1472 Schiller-Lübben II 279 Faksimile
- 1492 LübRatsurt. I 313
- 1764 Cramer,Neb. 42 S. 84ff.
- oJ. ArchKulturg. 12 (1916) 72
-
"war den Brauerknechten auch gestattet, alle zwei Jahre ein großes Fest abzuhalten, welches die höge genannt wurde"oJ. ZKulturg. 3 (1896) 310