Konfirmatie, f.?

überwiegend mnd. u. mnl. belegt; wie Konfirmation aus lateinisch confirmatio
I wie Konfirmation (I)
  • up dat wir van beyden sijden yn [Juden] alsdan unse stedinge ind confirmacie gheyven mucgen ind sij in unse beschirmenisse ind hoide neymen dese 10 jair
    1384 K. Bauer, Judenrecht in Köln bis z. Jahre 1424 (Diss. iur. Köln 1963) 97
  • der ... ridderschappe ende mancamer tot confirmatie van haeren ouden hergebrachden previlegien
    1612 CoutLimb. 253
II wie Konfirmation (III)
  • dat he binnen den ersten dren jaren na des paveses confirmacien enen anderen user doͮmheren in hern H.s stede ... setten mach
    1406 HildeshUB. III 116 Faksimile
  • beydet so lange, dat yck wete, wer my die paues dat stichte gheue edder nicht ... do hie do die confirmacien hedde
    1. Hälfte 15. Jh. BremGQ.(L.) 134 Faksimile
III wie Konfirmation (II)
  • begeren wir, ... das söllich puntnußbrieff, frigheit vnd confirmacy vns an schaden vß der kanzly werd
    1442 EidgAbsch. II 155 Faksimile
  • dat wy de vorordel unde etlike confirmatien, ock iuwe vorsegelden breve, in der sake vormals ergangen, ... betrachtet hebben
    1485 LübRatsurt. IV 206
  • gifft eyn nuwe konynck deser stat C. eyn confirmacie alle yrre privilegien
    1494 Goldast,Reichshandl. 44 Faksimile