Korne, f.
Korne, f.
nur mittelniederdeutsch korene, mittelniederländisch korn(e) belegt (Abstraktbildung zu kören, koren, nhd. küren; a.M.: NlWB. VII 5654 s.v. kornen III)
I
Statut, Vorschrift
-
dat se des nicht ne willen, dat men jeniger hande lakene, de buten der korene gemaket sint, mere here to N. bringheum 1360 Nowgorod(7 Fassungen) 158 Faksimile
II
Bußgeld
-
dat men op den aanvang gebieden sall, van dijken, watergangen den somer, ende soe sal die dijkgreve geen korn hebben nog boeten1431 OYStR. II 5 S. 21
-
soe salmen alle hoeuetgrauen ende zydellgrauen die byden weeghe van der weteringen ende byden cruyswegen schouwen, die corne voir ene vleemsche1483 Beekman,DijkR. II 946