Kossater, m.
Kossater, m.
wie Kossat (I)
-
in deme driddhen [houe] wonet nu D's weddewe vnde eynen kotzetere, dhe ghift alle jar twintich honere1335 CDBrandenb. I 22 S. 128
- 1365 MecklUB. XV 461 Faksimile
-
den buren tho R., houneren und kotseteren1369 CDBrandenb. I 14 S. 151
-
de sulue schulte schal de kotsetern des dorpes beholden tho siner nud nach older wonheyt1370 CDBrandenb. I 22 S. 194
- 1375 Riedel,Brandenb. 1250 II 250 Anm. 4
-
dat iewelk man, de up der domprovestie unde des capittels gude wonet, iowelkes iares bynnen dussen genanten dren iaren ome [domprovest] denen schal bynnen landes vif dage, alse de plogenere mit wagenen unde mit plogen unde de kotsetere mit denste, dat wonlik is1386 HHalberstUB. IV 290 Faksimile
- 1594 Anhalt/Sehling,EvKO. I 2 S. 580 Faksimile