Ladegung, f.
Ladegung, f.
wie ¹Ladung (I 1)
-
vor me kunige ne hat nieman ne heine lengir vrist nicht wand ses wechin, daz sint dries vierzehin nacht, sundir die vorstin aleine; alleine habin die scheffinbare liute in andirme gerichte drie ladegunge unde vrist achzehin wochinAnf. 14. Jh. GörlitzLR. Kap. 39 § 1 Faksimile