(laub(e)lich), adj., adv.
(laub(e)lich), adj., adv.
zu
3Laube (I)
wie glaubhaft, glaublich (I), glaubwürdig
vgl.
laubenwürdig
- um 1260/70 SächsWChr. 198 Faksimile
-
die waghen ... sal alsoe lovelec sijn, dat ... [d.] thiende niet verledt en blive1277 Stallaert II 172 Faksimile
-
vp dat desse dynk louelik synt, zo hebbe ic ... myn ynghezeghel lathen he[n]gen an dessen brif1374 MecklUB. XVIII 502
-
offt ... die parthyen sulx consten geproeven met twe loffelicke getuigen1527 Stallaert II 172 Faksimile
- um 1594 Ekenberger,TraktProz. 632f. Faksimile