Losse, f., 2Los, m. u. f.
Losse, f., 2Los, m. u. f.
zu
lossen
nur nl.I
Ablösung, zur Losse stehen "ablösbar sein"
vgl.
3Losung (II 1)
-
so wat manne, die wetteloos es van lx ℔ jof van banne, die te losse staen, die mach zijn wet lossen omme xl s. par.1. Hälfte 14. Jh. AardenburgRbr. 202 Faksimile
-
die erffnamen seyden, dattet erffrenten waren, staende ter losse1447 Fruin,Dordrecht II 97 Faksimile
-
men nae dessen dage genen tins en besegele hie en sal ter losse staen soe hoge als die lude willen mer genen tins mijn toe besegelen dan die losse van twintich penninge eenen pennijngnach 1465 KampenStR. I 120 Faksimile
-
iiii malder roggen pachtz ... want sy ter loissen stonden, dair die loissjairen noch nyet van omme en weren1479 RoermondHoofdger. 224
- Anf. 16. Jh. NijmegenStR. 442 Faksimile
- 1514 InfHollant 298 u. 438 Faksimile
- 1547 NlWB. VIII 2 Sp. 2990
-
wie een loss wist ... die is den schepen schuldich een orken, dat is een mingelen wyns16./17. Jh. LimbWijsd. 256 Faksimile
- 1615 CoutAudenaerde I 182
- 1700 GrGeldersPlacB. III 15
- 1701 GrGeldersPlacB. I 736
II
Auslösung von Gefangenen
vgl.
3Losung (I 2)
-
publicatie, over de losse van de nederlandtsche slaeven by die van Algiers, Tunis en Tripoli1740 GrGeldersPlacB. III 163