(lüge(n)straufen), Verb u. substantivierter Infinitiv
(lüge(n)straufen), Verb u. substantivierter Infinitiv
zu
straufen
nur niederländisch belegt, leuge(n)-, loge(n)stropen neben gleich gebildetem -strepen (vgl. z. Grdw. auch DWB. X 3 Sp. 997 s.v. straufen)I
wie lügenstrafen (I)
-
wie andren loghenstreept ... hi es om .v. s. louensche cleinre monten. jeghen den here1292/93 CorpMnlTekst. I 1867
- Anfang 14. Jh. MnlWB. IV 729
- um 1400 BredaRbr. 3 Faksimile
-
twist ... tusschen eenich vande gulde broeders, als van logen streepen1510 AnnFlandre 25 (1873) 404
-
datmen ooc aldaer niemandt lueghestruepen, injurie oversegghen, noch doen en zoude onredelicke ... worden spreken van die present ofte absent zyn1539 AnnFlandre 25 (1873) 409
-
soe wie ijemanden met woorden injurieert oft logenstroopt, verbuert ... een half lib. zwerten1553 CoutAnvers VII 500
- 1595 NlWB. VIII 1 Sp. 1682
II
wie lügenstrafen (II)