Deutsches Rechtswörterbuch (DRW): Mande

Mande

, f., Mand, m.


I ausgehend von der Bedeutung "Korb ohne Henkel" ein Trockenmaß vorwiegend für Fische, aber auch als Zähleinheit
vgl. Korb (I 1)
II
im Strafrecht korbartiger Käfig, in dem der Straftäter in das Wasser getaucht wird
vgl. Korb (I 2)
  • J.v.P. was ... doen hangen an die crane in de mande, om int watere te vallene
    1481 MiddelburgBr. I 323
III in den Niederlanden rechtssprichwörtlich: door die mande vallen "etwas bekennen, was man bislang geleugnet hat"
  • name daer zo inne wel bekent stont, dat hijt niet langhere ghelooghen en conste, vallende allincx zo meer duer die mande ende verkennende daer veel diversche zaken
    2. Hälfte 16. Jh. Despars IV 377
unter Ausschluss der Schreibform(en):
unter Ausschluss der Schreibform(en):