mannhaft, Adjektiv, Adverb
mannhaft, Adjektiv, Adverb
I
wie mannbar (I)
-
darnach schwur alles das da manhafft waz uͤber die zwoͤlff jar1300 Reyscher,Stat. 187 Faksimile
-
alle manhaffte lüte1436 ToggenburgArch. 22
-
was manhafter lüt ouch in der vogty sitzend vnd ir aigen sundrig brot essend, der yeglicher sol den vögten dez iares geben ein herbsthun vnd ain vasnachthunoJ. Zürich/GrW. I 106 Faksimile
II
Attribut in Anrede oder Titel, insbesondere für Militärpersonen, aber auch für den Henker
- 1607 Krickeberg,ProtKantorat 222
- 1626 Greuner,RangFrankf. 57
- 1672 NlWB. IX 199
- 1793 Bischoff,Kanzlei. I 416 Faksimile