Martinsdienstmann, m., Martinsdienstleute, pl.
Martinsdienstmann, m., Martinsdienstleute, pl.
nur in Utrecht (mit dem hl. Martin als Stadtpatron): urspr. Ministeriale, Angehöriger eines vornehmen Geschlechts, dann übtr. auf jeden Bürger von Utrecht
vgl.
Martinsvolk
-
een borgher tUtrecht is zinte martijns dienstman, ende die neemt tot zinen vordeel drie peerde des hize heeftum 1390 UtrechtRBr. I 179 Faksimile
-
een welgheboren sinte martins dienstman1404 UtrechtRBr. II 115 Faksimile
-
want een borger tUtrecht also well sinte mertijns dienstman is1456 UtrechtRBr. II 274 Faksimile
- Anf. 16. Jh. UtrechtRBr. II 420 Faksimile
-
die ondersaten des gestichts ... nemen vordel als borgeren ende sint-mertijns dinstluyden doenMitte 16. Jh. Fruin,KlSteden II 132 Faksimile
- 1570 UtrechtRBr. II 441 Faksimile