Matun, m.
Matun, m.
nur mnd. u. mnl. (zu den sprachlichen Varianten vgl. MnlWB. IV 1984), von französisch mouton d'or
französisch-niederländische Goldmünze mit dem Bild des Gotteslammes mit dem Kreuzbanner nach französischem Vorbild vor allem in Flandern und Brabant geprägt
französisch-niederländische Goldmünze mit dem Bild des Gotteslammes mit dem Kreuzbanner nach französischem Vorbild vor allem in Flandern und Brabant geprägt
vgl.
Matt
- 1360 HanseRez. III 16 Faksimile
-
xviij mottoene1362 InvBruges II 452
-
1 vrancrikeschen mattůn1367/92 Geldersen 104
- 1423 InvBruges V 24 Faksimile
-
8 mutonen, die machen 6 m 16 sc preusch, czu 20 sc gerechent15. Jh. DOrdGrZinsb. 1
–
doppelter matun, auch latinisiert: duplices matunes größerer, höherwertiger Matun
-
46 duplices mathunes1367/92 Geldersen 111
-
dit is dat puntgeld van Brabant: 12 dubbele matune vor 12 mark unde 12 schilling lubisch1371 HanseRez. III 45 Faksimile
-
xv dobbele mottoene, valent iiij lb. x s. grote; som. liiij lb. par.1371 InvBruges III 139 Faksimile