Nachkommer, m.

wie Nachkomme
  • wy ... zullen dat houden zeker ende ghestadich omme over ons ende onse naercommers heeren van Vlandren
    1275 CoutBruges I 202 Faksimile
  • mit seinem und aller seiner nach choͤmaͤr gunst
    1347 SPöltenUB. I 394 Faksimile
  • te houden ons ende onse naercommers teeuwelicken daghe
    1348 CoutAudenaerde II 79
  • dat wy hebben ghelouet ... den ghesliken luden ... vnde den menen kouentesheren des ghodeshuses ... vnde alle eren nakoͮmeren
    1356 MecklUB. XIV 74
  • die, welchen geschafft ist, vnd die glaubenscomissarij, das sein die volstrecker, mugen nit zeugen sein, wan von recht werden sie gnant nachkommer [lat.: successores]
    um 1500 Summa legum 334
  • [König Davids] letztes gespräch ... mit seinem lieben sohn, und im künigsstuel nachkommer Salomon
    16. Jh. v.Frauenholz,Heerw. III 1 S. 111