Deutsches Rechtswörterbuch (DRW): Offizie

Offizie

, f.

Dienst, Amt
  • [eine] officien na syner personen ghelegenheyt, daer he dat brot van hebben mach
    1459 LübUB. IX 685
  • denne schal de rad ene wedder setten in zine stede des rades dar ze ene uth hebben heten ghan unde to wat officien ene de rad meer settende werd unde in allen zaken schal he deme rade horsam wesen unde sick teghen ze samptliken edder besunderen, mit worden edder mit werken nicht meer setten
    1466 LübUB. XI 41
  • en wort dese delacie niet gegeven den officier van excessen in zijnder officien bij hem bedreven, noch oic tegen den executeur van enniger sentencien bij arreste gegeven op onruerende goet dair men over claight, dat hij breeder oft meer gedaen ende geëxecuteert heeft dan hij behoirde te doene
    1496 CoutBrab. II 2 S. 17
  • hangende die appellacie zij zije ontfangen oft nyet, zoe zal die officie van den richter rusten ende die attemptaten selen wordden bij den oversten wederroepen
    1496 CoutBrab. II 2 S. 136 [ebd.ö.]
  • das die studiosen alle und jede officiales, ministros und diener unserer klöster in ihrern officien, bevehlen und verrichtungen unverhindert ... lassen
    WolfenbüttelKO.(1569) 255
unter Ausschluss der Schreibform(en):
unter Ausschluss der Schreibform(en):