Ortfrumme, Ortfrümmer, Ortfrümmner
Ortfrumme, Ortfrümmer, Ortfrümmner
Urheber, Veranlasser, Täter
vgl.
Orthabe
-
aðalordfrumo alomahtig1. Hälfte 9. Jh. Heliand⁹ V. 31
-
Crist, ordfruma ǣlcere gifeoJ. Bosw.-Toller 764 Faksimile (TIFF)
-
auctor ortfrumo13. Jh. AhdGl. IV 38, 12 Faksimile
-
die anreder und ortfruͥmer dis fridens1384 BernStR. III 230 Faksimile
-
[Graf Peter II. von Savoyen wollte] stifter und ortfrumer sin der stat von Berne1420/30 Justinger/BadHeimat 50 (1970) 50
-
wurde [bei einer Straftat] aber der schuldig ortfrumer der weger, also das er den, uff des schmach und schaden er gangen und gefunden were, ertote, darumb sol man ab im als ab einem mörder richten1457 Obersimmental(BernRQ.) 37 [ebd. 38] Faksimile
-
das dis irrung von demselben von H. als einem ortfrumen entstanden sind1469 ArgauLsch. III 237 Faksimile
-
[bei Notwehr gegen einen Auswärtigen:] mag der inder da erzuͥgen mit zwein, dz der vßer [der einen indren anrentzett mit worten oder mit werken] ortfruͥmner wz, so sol er ime noch der stat darumb nuͥtzit besßren15. Jh. (Hs.) BernStR. I 52