(pfändig), adj.
(pfändig), adj.
I
pfandrechtlich
-
[Belehnung:] een halve haeve landes ... toe enen pendigen leen1381 InvNichtstaatlArchWestf. Beibd. I 28
II
wie pfandbar (I 4)
-
en es hij nijt pandich, zoe sal men hem opleijden oft uuter stadt roepen, tot dat hij betert heeft1419 CartSTrond II 221 Faksimile