planken, v.
planken, v.
mit ²Planken (II) befestigen, umzäunen
-
dat se moghen planken laten de vorborgh1376 LübUB. IV 347 Faksimile
-
wann es not thät ... zu zäunen oder blanken1421 PfälzWB. I 965
-
hi dede daerbi stichten ende vaste planken ... eene statum 1444 MnlWB. VI 415
-
[die Stadt] wart in corter wile planket unde vestet1. Hälfte 15. Jh. LübChr. I 233
-
dat hy planckerde in Onzen Vrauen coor1454 Stallaert II 363 Faksimile
-
en yewelik nabur de schal planken myd zyneme nabure twisken eren husen1456 ZSchleswHolst. 8 (1878) 356
-
daer zijn gemaict tot fortificatie van der stede 8 nyeuwe toornen, die noch ... te plancken ... zijn1514 InfHollant 379 Faksimile