2Regler, Regelierer, m.
2Regler, Regelierer, m.
auch Regulier
j., der nach einer Regel (I) lebt, insb. Regularkanoniker
j., der nach einer Regel (I) lebt, insb. Regularkanoniker
vgl.
regelich
-
dem convente des gotzhuses ... sant Augustins orden, die man nennet regler1335 ZürichUB. XI 490
-
so mach er gotis hůlde vordienen, ist er gůt phaffe, ist er gůt můnich, gut reglere, gut leie1. Hälfte 14. Jh. AltdPred. I 137 Faksimile
-
phaffin baggynen reguler1378 Westphalen,Mon. IV 788 Faksimile
-
wann es mit got vnd zimlich waͤr / so muͤsten al regler / och jr purssen legen gemain1433? Liedersaal I 445
-
prior und convent des closters zu H. regelierer sant Augustins ordens1465 ZGO. 9 (1858) 304 Faksimile
-
von den carthusern von den parfussen den reglern und den predigern1480 MHabsb. I 3 S. 74
-
moniken, canonicken, reguliere, capellanen ... dijen wort in den rechten verboden procureurs oft advocaten te zijn1496 CoutBrab. II 2 S. 63 Textarchiv: CoutBrab. II 2 S. 63
-
een bisscop, een monick oft andere regulier en mogen geen tuteurs oft curateurs zijn1496 CoutBrab. II 2 S. 68 Textarchiv: CoutBrab. II 2 S. 68
-
die regulieren ende geestelijcke prelaten die verlaten wordden van hueren prelatueren ende digniteyten overmits infamien, die en mogen nyet ontfangen wordden als appellanten1496 CoutBrab. II 2 S. 134 Textarchiv: CoutBrab. II 2 S. 134
-
eest dat een moninck oft ander regulier verwerft eenen rescript opte confirmacie van eenen prioreyt, dat en doogh niet1496 CoutBrab. II 2 S. 25 Textarchiv: CoutBrab. II 2 S. 25