(repellieren), v.

von lat. repellere vgl. Heumann-Seckel 507
zurückweisen, ausschließen
  • eest dat een vrouwepersoen bij hueren testamente hueren soenen oft dochteren ennigen tuteur oft curateur geeft, die mogen in den gerichte wederleegt wordden ende gerepelleert, tenwaire dat hij bij den richter waire geconfirmeert
    1496 CoutBrab. II 2 S. 68 Textarchiv: CoutBrab. II 2 S. 68
  • dair die getuyge een gelijcke sake van gedinge heeft tegen dengheenen dair men hem tegen produceren wille, zoe mach hij als suspect gerepelleert wordden
    1496 CoutBrab. II 2 S. 111 Textarchiv: CoutBrab. II 2 S. 111