Seefund, m.

onsen boden, die onse zeevont verwaren

[wy Waldemar gheuen] den sestrand vry in allen vsen riken vnde landen ..., van alleme schipbrokeghen ghode, it hete wrak edder seefunt, ... na vnseme denschen rechte

datmen umme den zeevunt vnde schipbrokich ghud holden schal ... in der wise alze hiir na gheschreuen steyt: ... dat schip unde lude unde ghud schal uelich wesen uor vns

worden enighe goeden mitter zee opt lant ghesleghen, sodat sy lantvast bliven legghende, dat sijn echt zeevonden. diemen in der zee vint ende ant lant brenghet ismen sculdich den rechter over te leveren

umme seefundt: alle dat gudt, dat mines heren strande röret, dat schal de hertoch hebben den deell, und de idt findt, den drudden deel

van dem seevunde, dat de negeste stad den mid macht antaste unde dar by blive

efte dar ok sevunt queme oppe den strant, dar schole wy heghen myd alleme vlyte to des closters byhof

von schiffbruch vnd seefundt

[Übschr.:] strafe des unterschlagenen seefunds