(singulierlich), adj., adv.

außerordentlich, extraordinär
  • de conspiratie jeghens den persoon van den prince daer doot naervolght es singulierlick te pugnierene ter discretie van den heeren van den bloede, raden, parlementen, staten of andere die de kennesse daerof nemen
    1510 Wielant,InstrCrim. 78 Volltext
  • deghone die conspireren jeghen den persoon van den prince soe datter [doot] naervolcht, woorden ghepungniert zeere extraordinairlic ende singulierlic, ter discretie van die van den bloede.
    1515/16 Wielant,InstrCrim. 186 Volltext