3Soll, n.

Vertiefung im Boden, die ständig Wasser führt; morastige, sumpfige Stelle; Teich, Tümpel
  • on ðæt sol, of ðan sole on ða ealdan stræte
    824 Birch,CartSax. I 518
  • [Markbeschreibung:] unzi themo brunnen, inde in ein sol, inde in in steininaz hog
    9. Jh. KlAhdSprDm. 62 Faksimile
  • usque in Thesse[no]were sol
    1272 MecklUB. II 423
  • a palude ista de monte ad montem vsque ad paruum arbustum, quod wlgariter sol nuncupatur
    1300 HambUB. I 766
  • vp welkeme suluesten velde se scholen hebben alle holt quidt vnd frie ... mit allen solen, vthgenamen den Karpensee
    1340 MecklUB. IX 263
  • [Verkauf von vier Hufen Land] myt aller nůt vnde vrůcht, myt deneste, myt watere, myt weyde, myt wyschen, myt sølen
    1376 MecklUB. XIX 58
  • [Verkauf der Nutzung von Holzungen] id sta in velde effte in ackere, in wisschen effte in zolen
    1409 LübUB. V 237 Faksimile
  • der fischerey soll sich niemand unbefugterweise anmassen, noch in fremden teichen, maͤhren, graben und soͤllen fischen, oder jemand innerhalb der grenzen seiner gerechtigkeit turbiren
    1788 Gadebusch,Staatskunde II 39 Faksimile