(spezialich), adv.
(spezialich), adv.
mnl.
I
ausdrücklich, explizit
-
andere princen, vorsten, hertogen ende graven en hebben des gheen macht, tenwaire hen specialijck verleent1496 CoutBrab. II 2 S. 35 Textarchiv: CoutBrab. II 2 S. 35
-
een richter delegaet en mach deen noch dandere partije bevelen oft daigen voir hem te comen ... om te doen den eedt van calumpnien, oft ten wair hem specialijc in der commissien bevolen1496 CoutBrab. II 2 S. 46 Textarchiv: CoutBrab. II 2 S. 46
-
omme yemende te diffamerene met woirden, en es niet ghenouch te zegghene dat hy es een quaet man, of dat hy beter ware buuten der stede dan daerin, maer moet zegghen specialic dat hy es een dief, of een valschaert, of dierghelycke1510 Wielant,InstrCrim. 107 Volltext
II
insbesondere
-
toveraers ende sorciers ... zyn te pugnierene metten viere als heretycke, specialic als zy hemlieden behelpen met invocatien1510 Wielant,InstrCrim. 77 Volltext