Deutsches Rechtswörterbuch (DRW): (Sprieß)

(Sprieß)

, m.

Stange; als Strafinstrument
vgl. 1Spieß
  • zo wie hemselven tlyf neemt uut wat occasien dat zy, die wert als moordenare van hemselven gehanghen in eenen spriet ende zyn goet verbuert ende gheconfisquiert
    1510 Wielant,InstrCrim. 86
  • van hemzelven te doodene: ... heeft hyt ghedaen uut pynen van ziecten, groote melancolie, of gehebreck van s[i]nne haestelic overcommen, zo werdt hy begraven int ghewydde ende niet [ghe]pungniert metten spriete 
    1515/16 Wielant,InstrCrim. 215