stablahm, adj.
stablahm, adj.
unfähig, ohne Stab (I 15) zu gehen
bdv.:
stabgehend,
stabgenze
-
een voet al aff eyn halff lyff. stot he an vnd geyt strumpen ... off is he stafflam off stricklam, een derdepart lyuesAnf. 16. Jh. OstfriesRQ. 93