4Stahl, m., 1Stahle, f.

ahd. stala glossiert lat. furtum AhdGlWB. 584
Diebstahl; meton.: gestohlenes Gut
  • be stale [vom Diebstahl]
    688/94 (Hs. um 1100) Liebermann,AgsG. IneRb 7
  • nu heiz thes grabes uualtan ... thaz sie thaz nintheken, mit stalu nan nirzuchen
    um 868 Otfrid⁵ IV 36, 11
  • gif hwylc man medeme þing stele. agyfe þa stale þam ðe hig ahte. ⁊ fæste .i. gear on hlafe ⁊ on wætere [si homo quis rem mediocrem furatus sit, reddat furtum ei cujus propriam erat, et annum unum in pane et aqua jejunet]
    Mitte 11. Jh. Thorpe,Laws 372
  • ghelike dat men den dief hier hanct die stelen gaet der lieder goet, want als men [en] metter stalen vanct, het scijnt dat hi dan hanghen moet
    13. Jh. MnlWB. VII 1916
  • als man eynen ... umbe stole willen gerichtet hait
    1468 MarburgRQ. II 227 Faksimile
  • als die zweyn umb stal gericht sint, en gegebin ein halbe wins
    1493 MarburgRQ. II 366 Faksimile
  • stal: furtum
    Wachter,Gl.(1737) 1579