Steim, m.
Steim, m.
Lärm, Tumult, Getümmel
vgl.
steimen
-
nû wart nâch des strîtis steim brûdir L.v.B. meistir ubir Prûzinlantum 1340 Nikol. v. Jeroschin V. 12837
-
do horde greve H. ... den stymmen unde dat bulderent der vyendeMitte 15. Jh. (Hs.) LübChr. III 60
-
to deme greseliken styme stund up de abbet ... do halede de abbet dat hilge sacrament unde do legerde sick de styme15. Jh. Schiller-Lübben IV 404 Faksimile