(steinflüchtig), adj.
(steinflüchtig), adj.
haftflüchtig, aus dem Gefängnis entflohen
vgl.
Stein (XII 2)
-
van dat hij niet in en lach in een herberghe, daerne scepennen in wijsden te ligghenne van den tviste, die hij hadde tgheghens H., daer hij of ghewijst was steenvlochtich1342 WerkenUtrecht² 30 S. 112