(Strandbruch), m.
(Strandbruch), m.
wie Strandgut (I)
-
[wy stedigen de brêue] sunderken vmme de strantbrôke têgen deme eren, dat wy ... nênerleyewiis ane scolen vnde willen hinderen ifte bewêren, iodoc wêret, dat dâr strantbrôke vppe deme eren veͤlle, zo scal dat to eren gûden willen stân1412 JbMeckl. 33 (1868) 109