stranddriftig, adj.
stranddriftig, adj.
von Gütern: an den Strand geschwemmt
-
etlike privilegia, de de raidt van L. hebben wegen der schipbrokigen unde strantdrifftigen guderen1485 HanseRez.³ I 527
-
wurden ok stranddriftige edder utme brande frembde gueder in eines andern hus edder hof gedragen edder gebröcht, dat men mit dem spöre edder schlage konde beleiden, de hushere mot darto antwerden, betalen und vorbötenvor 1531 RügenLR. Kap. 104 § 4 Textarchiv: RügenLR. Kap. 104