Strandfund, m.
Strandfund, m.
wie Strandgut (I); auch das Recht daran
bdv.:
Seefund
-
cum omni judicio ... exactionibus, precariis debitis et violentis, et excessibus dictis vertichmarke bröke et cum his que vulgariter dicuntur kerklen, valkenvlucht, strandfunth, schipbröke, sendeman1300 SchleswHUSamml. I 524 Faksimile
-
an unseme strandfunde1462 HanseRez.² V 203 Faksimile
-
wo wol de strandfund juwen gnaden angheervet were1485 HanseRez.³ I 552