Strunt, m.
Strunt, m.
auch Strunz
Dreck, Erde, (menschlicher) Kot
Dreck, Erde, (menschlicher) Kot
-
hweerso dij monick haet gued, buta oerloff syn wrsta, sterfft er dan ende wirt er dat gued bij hym fonden, so schel ma hym bygrova in da stront1480/81 JurFris. II 234 Faksimile
-
dat nyemantz eynchen struͤntz oder gepeuwe an des Rijns oever dragen ... off voeren en soulde15, Jh. KölnAkten II 361 Faksimile
-
[Zeichnung: de pawes mit duvels voten mit der drefolten cronen] vor ome was ein frisch und hoich in de hoge rokende struns, mit vorlove geredet, up einen kleinen disch gemalet1563 OldecopChr. 491