Strupf, m.

starkes Seil, Tau; ua. als Jagdschlinge, Fessel
  • soe en sall nemands vp des richswalde ze hege iagen noch mit strueppen noch mit winden, dann die here van M.
    1342 Eifel/GrW. II 776 Faksimile
  • 1 m. vor 4 korze stroppen, do mete man dy grose bochse zu samne spennet
    1409 MarienburgTreßlerb. 574
  • [sal man] by schavotteringe, geeselinge, stroppe, de coerde ofte anders ... ten exemple van een andere procederen
    1568 Reimerswaal 151
  • ein armer mann ist gleichsam mit strupffen oder fussbanden gefesselt
    1674 SchwäbWB. VI Nachtr. 3241 Faksimile