struten, v.

rauben, ausrauben; plündern
  • næs ðā on hlytme, hwā þæt hord strude / syððan orwearde ǣnigne dǣl / secgas gesēgon on sele wunian / lǣne licgan [jetzt brauchte nicht ausgelost zu werden, wer den Schatz plündern sollte, sobald die Männer einen Teil davon ohne Wächter unbenutzt im Saal liegen sahen]
    vor 750? Beowulf(Nickel) V. 3126
  • [leit de koning van Cecilien] hinderen und schinden und stroden und morden de jenen, de van dudeschen landen [weren]
    1379 MagdebChr. I 279 Faksimile
  • mannichfeldige selschapp ... dy met em sulkes handels sik gebruckt hebben morden, stroden vnd diferye
    1482 ZerbstFemb. 31