(strutern), v.
(strutern), v.
Buschwerk roden?
vgl.
Struticht
-
tighen dat, dat de woltlude behorich sint den vorstern to jacht, to vůre vnn to strodern in deme Harte, moghet se visschen vnnd iaghen wild to orer kumpenye des iares drygesMitte 14. Jh. GoslarBR.(Frölich) 93