Stürzung, f.

I Vererbung, Anfall einer Erbschaft; Erbanspruch
  • eyn nunne dey profassyen unde horsam hevet gedaen, der ene volget neyne stortincge van erflyken gude na doder hant
    1300 DortmStat. 124 Faksimile
  • och wante de stortincge ende de stervincge der vryen graschap ende der herschap
    1319 DortmUB. I 257 Faksimile
  • wilk juncvrowe sich bereyde in escap sunder vůlbord iͤr alderen efte iͤr vormunder, dey sal verbord hebben unde vervraght al ere gud unde al ere stortincghe, ane sey sal aleyne ghebruken er kledere dey tho eͥren live ghesniden syn, dat gut sal ervallen eren naesten erven
    1350 DortmStat. 76 Faksimile
II wie Sturz (III)
  • stuͤrzer werden ... diejenige personen genent, welche jaͤrlich ... vorrat an wein, fruͤchten u.s.w. untersuchen und pruͤfen, ob er mit dem in den rechnungen angegebnen quantum uͤbereinstimme. die untersuchung selbst heist sturz oder stuͤrzung
    1783 Elsaeßer,BeitrKanzlei. 73 Faksimile
III (Blut-)Vergießen
  • de enorme [injurien] zyn deghone die men doot by sturtynghe van bloede inhabundancien, zodat de ghequestste noot heeft van cureren by plaestren, salven, of andere cyrurgie
    1516 Wielant,InstrCrim. 272 Volltext