2Tausch, m., Täusche, f.
2Tausch, m., Täusche, f.
Täuschung, Betrug; auch: Schabernack
-
in dem tûsche sî mich stiez1. Hälfte 13. Jh. Neidhart WL 8 III 5
-
wer in die acht khombt mit recht umb todtschleg, umb raub, umb teusche, umb falsch unnd brandt, wer den zu tod schlecht in der acht, der piesset in nimmer1299? J. Schöller, Bischöfe von Passau (ebd. 1844) 82
-
einvalt waz si und kiusche / ein viendi der tiuscheEnde 13. Jh. A.v. Keller, Walther v. Rheinaus Marienleben (Tübingen 1849) 23
-
wie it trîbet iuwern tûsch!Ende 13. Jh. Helbl. VIII V. 286
-
by der tyd quam to L. en olt man, de sprak, he were keiser Vrederic, de vordrevene. deme beghunden erst de boven unde dat mene volk to horende sines tusches unde deden eme ere1385/95 LübChr. I 367