tieren, v.

vgl. 2Tier, Tierung
I geartet sein, etw. darstellen
  • die lewen zwelfe die zwelf boten tieret
    13. Jh. Wartburgkrieg 99
II (sich) gebärden, (sich) benehmen
  • weret, dat der tozetteden prestere welk zik unkusliken eder untuchlien terede ..., wy scolen enen anderen ... zetten
    1407 AnklamStB. I 49
  • in der sulven tiid volgheden de van Hamborch der anderen stede wyse, de sik ovele teerden, unde koren ok uthe der meenheyt sostich man, ereme rade to vordrete
    vor 1440 LübChr. III 51
  • van onwijslicken to tiren: ... off sick enich ghildebroder also tijrde, dat des der gemenen gilden ... niet werdich en waer, dat sal staen op verklaringe des rades ende den gemenen hovetlingen van allen ghilden
    16. Jh. GroningenUB. II 341 Faksimile
III (sich) anstrengen
  • zum andern sol ein mensch sich tiern / mit arbeit ... / und fliehen allen müssiggang
    1563 H. Sachs/BiblLitV. 195 S. 142