Tirtey, m., f.

formenreich; wohl aus afrz. tiretaine, tirlentaine
ein einfaches, grobes Mischgewebe (je hälftig) aus Wolle und Leinen
  • dat ingeyn schroder ... in sal gaen buschen den gedemen gelden eynnich gewant nog tirtey nog hasin
    1318 KölnZftUrk. II 172 Faksimile
  • quod nullus institor debet alios pannos inscidere preter antiquitus consuetos, ut sunt yrener, swesterdok, berwer, sagen, tyrletey, spiresch (et a sardokos)
    1345 WismarBürgerspr. 240
  • so mogen de kramer snyden saigen, sardock vnd tyrltey ... vnd alle datt gerullet is ahne broke
    1410 Wehrmann,Zftr. 493 Faksimile
  • een beddecleet van lynen, wullen oft tierenteyn
    vor 1450 AntwerpenGesch. II 647
  • tyrltey lynnen vnde wullen jnslaghen linistema
    um 1500 StralsVok. 407b
  • welcher fürohin die bemelten diradey auff harras weiß machen vnnd arbaitn will, der solle daran vnuerirrt vnd vnuerhindert gelassen werden
    BairLO. 1553 V 2, 2 Volltext (und Faksimile)