Todhaupt, n.
Todhaupt, n.
auch Todes-
Besthaupt, (bestes) Stück Vieh eines Verstorbenen, das als Besitzwechselabgabe von den Erben an die (Grund-)Herrschaft abzuliefern ist
Besthaupt, (bestes) Stück Vieh eines Verstorbenen, das als Besitzwechselabgabe von den Erben an die (Grund-)Herrschaft abzuliefern ist
vgl.
Todfallroß,
Todgans
-
cum ius mortarium quod todhaubt dicitur in officio N. et P. ... indebite institutum ob remedium salutis nostrae relaxavimusvor 1298 MIÖG. 24 (1903) 647
-
ita etiam, si vna ipsarum personarum decesserit, ius mortis, quod dicitur tot havp ecclesiae persoluere non negabunt1311 OÖUB. V 52 Faksimile
-
wer seins guets auf den aigen hat; ... wenn einer sturb auf dem aigen, so seint sein hausfrau oder erben dem herrn des totshaubt verfallen16. Jh. NÖsterr./ÖW. IX 653 Faksimile