Tortise, f., Tortis, m.

(Wachs-)Fackel; große Kerze
bdv.: Tortsche
  • so wie dat teneghen like meer kerssen makede dan iiij, ende meer was tote elker kersse dade dan xij pond was, verboerd ij ouder gr. maer elc die wille mach daer toe tortysen maken sonder verboren
    1300/1450 AntwerpenGesch. II 480
  • [utghave:] vor twe tortisen, dar mit der van E. mede vor dansede, 4 s. 9 d.
    1392 HildeshUB. V 140
  • ire tortisen burnen, daz man wenete, si weren noch alle da
    um 1400 LimbChr. 87 Faksimile
  • de olderlude, de to desser broderschop zynd, de scholen holden eyne tortisen alle jar van soesz pund wasses uth der broderschop an de ere des hilgen lichammes; unde desse erbenomede tortisyen schal to sunte Peter wesen
    1440 HambZftRolle 173 Faksimile
  • so en sal men ghene begenckenisse doen in onser vrouwen kercke mit tartisijen, onser vrouwen kercke en sal ten mijnnesten twe dairvan hebben
    1451/1500 HarderwijkRbr. 30 Faksimile
  • xii tortyse, yeder torthys vur v marck gerechnet
    1471 NrhAnn. 16 (1865) 180
  • schutzen hielten die tortysen in der stede cleydongen
    1471 NrhAnn. 16 (1865) 180
  • williche lamp nit gehalden und disser ursachen hinderhelt H. ... ouch eine tortis
    1550 PublRhG. 28, 2, 1 S. 253